PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2009 | 29 | 2 | 377-383
Tytuł artykułu

On 𝓕-independence in graphs

Treść / Zawartość
Warianty tytułu
Języki publikacji
EN
Abstrakty
EN
Let 𝓕 be a set of graphs and for a graph G let $α_{𝓕}(G)$ and $α*_{𝓕}(G)$ denote the maximum order of an induced subgraph of G which does not contain a graph in 𝓕 as a subgraph and which does not contain a graph in 𝓕 as an induced subgraph, respectively. Lower bounds on $α_{𝓕}(G)$ and $α*_{𝓕}(G)$ are presented.
Słowa kluczowe
Wydawca
Rocznik
Tom
29
Numer
2
Strony
377-383
Opis fizyczny
Daty
wydano
2009
otrzymano
2008-03-25
poprawiono
2008-03-26
zaakceptowano
2008-05-23
Twórcy
  • Fakultät für Mathematik, TU Chemnitz, 09107 Chemnitz, Germany
  • Institut für Mathematik, TU Ilmenau, Postfach 100565, 98684 Ilmenau, Germany
  • Institut für Mathematik, TU Ilmenau, Postfach 100565, 98684 Ilmenau, Germany
  • Institut für Diskrete Mathematik und Algebra, TU Bergakademie Freiberg, 09596 Freiberg, Germany
Bibliografia
  • [1] N. Alon and J.H. Spencer, The probablilistic method (2nd ed.), (Wiley, 2000), doi: 10.1002/0471722154.
  • [2] R. Boliac, C. Cameron and V. Lozin, On computing the dissociation number and the induced matching number of bipartite graphs, Ars Combin. 72 (2004) 241-253.
  • [3] M. Borowiecki, I. Broere, M. Frick, P. Mihók and G. Semanišin, Survey of hereditary properties of graphs, Discuss. Math. Graph Theory 17 (1997) 5-50, doi: 10.7151/dmgt.1037.
  • [4] M. Borowiecki, D. Michalak and E. Sidorowicz, Generalized domination, independence and irredudance in graphs, Discuss. Math. Graph Theory 17 (1997) 147-153, doi: 10.7151/dmgt.1048.
  • [5] Y. Caro, New results on the independence number, Technical Report (Tel-Aviv University, 1979).
  • [6] Y. Caro and Y. Roditty, On the vertex-independence number and star decomposition of graphs, Ars Combin. 20 (1985) 167-180.
  • [7] G. Chartrand, D. Geller and S. Hedetniemi, Graphs with forbiden subgraphs, J. Combin. Theory 10 (1971) 12-41, doi: 10.1016/0095-8956(71)90065-7.
  • [8] G. Chartrand and L. Lesniak, Graphs and Digraphs (Chapman & Hall, 2005).
  • [9] M.R. Garey and D.S. Johnson, Computers and Intractability (W.H. Freeman and Company, San Francisco, 1979).
  • [10] J. Harant, A. Pruchnewski and M. Voigt, On Dominating Sets and Independendent Sets of Graphs, Combinatorics, Probability and Computing 8 (1999) 547-553, doi: 10.1017/S0963548399004034.
  • [11] S. Hedetniemi, On hereditary properties of graphs, J. Combin. Theory (B) 14 (1973) 349-354, doi: 10.1016/S0095-8956(73)80009-7.
  • [12] V. Vadim and D. de Werra, Special issue on stability in graphs and related topics, Discrete Appl. Math. 132 (2003) 1-2, doi: 10.1016/S0166-218X(03)00385-8.
  • [13] Zs. Tuza, Lecture at Conference of Hereditarnia (Zakopane, Poland, September 2006).
  • [14] V.K. Wei, A lower bound on the stability number of a simple graph, Bell Laboratories Technical Memorandum 81-11217-9 (Murray Hill, NJ, 1981).
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.bwnjournal-article-doi-10_7151_dmgt_1453
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.